schijnt de zon naar binnen.
Het bleke lichaam
ligt de vloer te beminnen.
Blauwe vlekken
sieren zijn vale huid.
Het zijn tekens van woede
die op zijn lichaam werden geuit.
Rood verandert in blauw.
Blauw verandert in zwart.
Met stokken werd hij geslagen,
stokken in de wielen van zijn hart.
Zijn adem blijft gevangen
in de holte van zijn borst.
Geen nood naar voedsel,
geen teken van dorst.
Ogen vallen open,
als het einde van zijn tijd.
Starend in de duisternis.
Verliezer van een innerlijke strijd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten